The Purest Cruelty

มาแล้วกับงานแปลเพลงเหียกๆชิ้นแรก >[]< (ทำเหมือนเอ็งจะแปลจากญี่ปุ่นเนอะ) ที่แปลจากภาษาอังกฤษเป็นหลักแล้วใช้ญี่ปุ่นช่วยเรียบเรียงประโยคน้อฮะ

สาเหตุที่แปลเหรอฮะ ก็...ไป(แอบ)เห็นที่คามิโอะซัง(Camio)โพสเนื้อเรื่องของเพลงไว้ในบอร์ดไหนซักที่ จากการเสิร์ชกูเกิ้ล ก็เลยจัดการเซฟโลด พอมาอ่านอีกทีเกิดฟิตมีแรงบันดาลใจอยากแปลมั่งเนื่องจากพอเข้าใจเนื้อหาแล้วมันจะช่วยให้แปลได้ง่ายขึ้น (แต่ก็ยังแปร่งๆบางท่อนอยู่ดี...orz")

ขอถือวิสาสะเอามาแปะไว้ในนี้เลยนะฮะ เจอในบอร์ดไหนซักบอร์ดนึง =w="

====================================================
ในป่า(ใกล้ปากทางนรก?)แห่งหนึ่ง เด็กทารกผู้หญิงคนนึงถูกปิดตาแล้วทิ้งไว้ใต้ต้นไม้ ผมของเด็กคนนั้นสีเงิน ตาของเธอสีแดง ผิวของเธอขาวบริสุทธิ์ ซึ่งถ้าจะให้เดาแล้วในอนาคตเด็กคนนี้จะต้องเติบโตเป็นหญิงงามอย่างแน่นอน
แต่ทว่าไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้าย คนที่เก็บเธอไปเลี้ยงคือ แม่มด ฉายา Crimson Old Rose และแล้วแม่มดพาเธอไปเลี้ยงดูในเขตแดนของผู้วายชนม์ (นรกนั่นเอง แม้ว่าในเพลงไม่ได้บอกไว้อย่างแน่ชัด แต่จากที่ฟังสรุปว่าใช่แน่ๆ)

วันเวลาผ่านไปหลายปี เด็กสาวคนนั้นเติบใหญ่เป็นหญิงงามนามว่าราเฟรนเซ่ หน้าที่ของเธอคือ สวดอธิฐานให้กับเหล่าผู้วายชนม์ ทุกวันๆ แม้ว่าเธอจะถูกวิญญาณเหล่านั้นสาปแช่งกี่ครั้งกี่หนก็ตามเธอก็ยังคนสวดอธิฐานอยู่ต่อไป

ในโลกนั้นเป็นโลกที่มีแต่ผู้ตาย เป็นโลกที่มี "งูซึ่งกลืนกินเวลา" (อูโรบอส อันนี้คงเห็นกันบ่อยๆละมั้ง) "โซ่ตรวนที่ถูกรนด้วยเพลิง" (จารีตหรือกฎระเบียบ=โซ่ กิเลส=เพลิง) "หมอกควันแห่งความสับสน" "แม่น้ำที่ไม่สามารถข้ามไปได้"(แม่น้ำแห่งความตาย แม่น้ำสตริงค์ของกรีก) ผู้ที่อยู่ที่นี่จะมีแต่ความว่างเปล่าลืมสิ้นทุกสิ่งตั้งแต่ตั้นและไม่สามารถไปสู่สวรรค์ได้

วันหนึ่งที่โลกแห่งนี้ มีชายหนุ่มมียังมีชีวิตอยู่มาเยือน เด็กหนุ่มคนนั้นหน้าตาเศร้าหมอง นั่งดีดพิณอยู่ริมแม่น้ำแห่งความตาย โดยที่ไม่ถูกสัตว์นรกแถวๆนั้นรังควาณแม้แต่น้อย ราเฟรนเซ่ซึ่งบัดนี้กำลังโดดเดียวเพราะคุณยาย(แม่มด)ของเธอตายไปนานแล้ว เมื่อมาเจอคนเป็นๆแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกยินดียิ่งนัก แม้ว่าคุณยายจะคอยเตือนเธออยู่เสมอว่า ห้ามเข้าใกล้ผู้ชาย และที่สำคัญ ห้ามเสียตัวเด็ดขาด เพราะพรหมจรรย์นี้คือเขตแดนที่ช่วยปกป้องราเฟรนเซ่จากวิญญาณในนรกทั้งหลาย

แต่ทว่าราเฟรนเซ่ที่โดดเดียวและเปล่าเปลี่ยวมานาน เมื่อได้ฟังคำหวานจากหนุ่มหน้อยคนนั้น เมื่อตาต้องตา มือสัมผัสมือ ราวกับเวทย์มนต์ช่วยพริบตา ราเฟรนเซ่ผู้แสนบริสุทธิ์ ผู้ไม่เคยรู้จักทั้งความแค้นและความรัก ก็เข้าใจความรักในเวลานั้นเอง

มันเป็นความรู้สึกที่เมื่อได้หนึ่ง แล้วต้องการอีก 10 เมื่อได้ 10 ก็ต้องการอีก 100 ไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับไฟซึ่งแผดเผาอกอยู่ตลอดเวลา

แต่ทว่าหลังจากเวลานั้นเอง เด็กหนุ่มคนนั้นได้จากไปพร้อมนำคนรักของเขาไปจากนรกแห่งนี้ด้วย สิ่งที่เด็กหนุ่มคนนั้นเหลือไว้คือบทเพลงต้องคำสาป(เสียงหัวเราะเยาะ)

(ตรงนี้จะไปเข้าตำนานกรีก เด็กหนุ่มคนนี้คือ ออร์ฟีอุส และ แฟนสาวคือ ยูริดิส ตามตำนานคือออร์ฟีอุสมาช่วยยูริดิสจากนรก ด้วยฝีมือการเล่นเพลงด้วยพิณของเขานั้นเอง)

อา.....ราเฟรนเซ่ผู้น่าสงสาร เธอยังคงรอเขาอยู่ ทั้งๆรู้ดีว่าเขาจะไม่กลับมาอีกแล้ว

.......................
...................................

แม่มดให้กำเนิดราเฟรนเซ่ หรือ ราเฟรนเซ่ ให้กำเนิดแม่มดกันแน่นะ เรื่องนี้ไม่มีใครรู้ เพราะนิทานเรื่องนี้ไม่มีหน้าต่อไปอีกแล้ว


Credit - Camio a.k.a.Shiorin
====================================================

เนื้อหามันล้ำลึกดีเนอะ แอบติดเรทนิดๆด้วย *3* จริงๆเพลงนี้ชอบตั้งแต่ตอนดูในคอนเสิร์ตแล้วล่ะฮะ แต่ตอนนั้นยังไม่เข้าใจเพลง(แต่ก็แอบเดาๆฉากสุดท้ายไว้ ปรากฎว่าก็ถูกตามที่คิดเด๊ะ...)

ลองไปดูเปรียบเทียบภาพจากคอนเสิร์ตกันเลยงับ ก่อนจะตัดเข้าสู่เนื้อเพลง (~=w=)~


อันนี้คือฉากเวทีอลังๆกับควันเยอะเว่อร์ๆ


ตัวละครที่ 1 ราเฟรนเซ่ สาวน้อยตัวเอกของเพลงน่ะเอง


ตัวละครที่ 2 คุณยายแม่มดที่เก็บราเฟรนเซ่มาเลี้ยง ฉายา Crimson Old Rose


ตัวละครที่ 3 หนุ่มนักเล่นพิณ a.k.a.ออร์ฟีอุสตามตำนาน (ผู้ฟันราเฟรนเซ่แล้วทิ้ง...)

เอาล่ะๆ มาเข้าเนื้อเพลงกันเลยน้อ แปลอาจจะอ่านแล้วมึนหน่อยๆเพราะคนแปลก็มึน เลือกใช้ศัพท์ไม่ถูกอยู่หลายจุดเลย บางที่ก็ไม่ได้แปลตามญี่ปุ่นนะฮะ อาจจะเสริมให้มันเว่อร์ๆหน่อย(แต่ใจความคงไม่เสียมั้ง =A=) ศัพท์บางจุดที่ถ้าหากว่าแรงไปก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยฮะ

====================================================


エルの絵本【魔女とラフレンツェ】
El no Ehon [Majo to Rafrenze]
หนังสือภาพของเอล [แม่มดกับราเฟรนเซ่]
- Sound Horizon
Vocal, Narrating - Aramary
Composer, Lyricist - Revo
MP3 - Click Here

――如何にして…楽園の扉は開かれたのか……
-- ikanishite rakuen no tobira wa hirakaretanoka......
-- บานประตูสู่สรวงสวรรค์...เปิดออกได้อย่างไรกันนะ...

鬱蒼と茂る暗緑の樹々　不気味な鳥の鳴き声
ある人里離れた森に　その赤ん坊は捨てられていた
ussou to shigeru anryoku no kibi bukimi na tori no nakigoe
aru hitozato hanareta mori ni sono akanbou wa suterareteita
ท่ามกลางพรรณไม้เขียวชอุ่ม แว่วเสียงร่ำร้องอันแปลกหูของหมู่นกกา
ในป่าทึบห่างไกลผู้คนแห่งนี้นี่เอง ที่ซึ่งเด็กทารกได้ถูกละเลยทอดทิ้งไว้

幸か…不幸か…人目を憚るように捨てられていたその子を拾ったのは
王国を追われた隻眼の魔女　《深紅の魔女と謳われた》(Crimson)オルドローズ
kou ka... fukou ka... hitome wo habakaru you ni suterareteita sono ko wo hirotta no wa
oukoku wo owareta sekigan no majo Crimson Old Rose
โชคดีหรือโชคร้ายกันนะ... ที่ทารกผู้ถูกทิ้งโดยกลัวว่าจะมีใครมาพบเจอ
ได้ถูกเก็บไปเลี้ยงโดยคริมสันโอลด์โรส แม่มดตาเดียวผู้ถูกขับไล่ออกจากอาณาจักร

銀色の髪に　緋色の瞳　雪のように白い肌
拾われた赤ん坊は　いつしか背筋が凍る程美しい娘へと育った…
giniro no kami ni hiiro no hitomi yuki no you ni shiroi hada
hirowareta akanbou wa itsushika sesuji ga kooruhodo utsukushii musume e to sodatta...
เรือนผมสีเงินวาว นัยน์ตาสีแดงชาด กับผิวกายที่ขาวเนียนดุจปุยหิมะ
ทารกน้อยนั้นได้เติบโตขึ้นเป็นเด็กสาวแสนงดงามจนผู้ที่พบเห็นเป็นต้องสั่นสะท้านไปทั้งร่าง

流転こそ万物の基本　流れる以上時もまた然り
二つの楽園を巡る物語は　人知れず幕を開ける…
rutenkoso banbutsu no kihon nagareru ijou toki mo mata shikari
futatsu no rakuen wo meguru monogatari wa hitoshirezu maku wo ageru...
การเปลี่ยนแปลงเป็นพื้นฐานของทุกสิ่ง กาลเวลาค่อยๆไหลผ่าน
โดยไม่มีผู้ใดรู้ ผืนผ้าม่านได้เปิดออกเผยเรื่องราวที่ดำเนินระหว่างสองสรวงสวรรค์...

「ラフレンツェや…忘れてはいけないよ…」
"Rafrenze ya... wasurete wa ikenai yo..."
"ราเฟรนเซ่... เจ้าอย่าได้ลืมไปซะล่ะ..."

銀色の髪を風になびかせて　祈るラフレンツェ　死者の為に…
小さな唇が奏でる鎮魂歌(Requiem)　歌えラフレンツェ　永遠(とわ)に響け…
giniro no kami wo kaze ni nabikasete inoru Rafrenze shisha no tame ni...
chiisana kuchibiru ga kanaderu Requiem utae Rafrenze towa ni hibike...
เส้นผมสีเงินปลิวไสวยามต้องสายลม ราเฟรนเซ่ผู้สวดภาวนาแด่เหล่าผู้วายชนม์...
ริมฝีปากเล็กๆที่ขับร้องบทเพลงส่งวิญญาณ ราเฟรนเซ่ผู้ขับขานให้ก้องกังวานนิรันดร์...

時を喰らう大蛇(Serpens)　灼けた鎖の追走曲(Canon)
狂い咲いた曼珠沙華(Lycoris)　還れない楽園(Elysion)
蝋燭が消えれば　渡れない川がある
始まりも忘れて　終わらない虚空(そら)を抱く……
toki wo kurau Serpens yaketa kusari no Canon
kurui saita Lycoris kaerenai Elysion
rousoku ga kiereba watarenai kawa ga aru
hajimari mo wasurete owaranai sora wo daku...
งูที่กลืนกินเวลา บทเพลงแห่งโซ่ตรวนที่ถูกเผาไหม้
บุปผาเบ่งบานนอกฤดู สรวงสวรรค์อันไม่อาจหวนคืน
เมื่อเปลวเทียนดับลง ที่แห่งนั้นมีสายน้ำที่ไม่อาจข้ามผ่านไปได้
ลืมแม้กระทั่งจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง ได้แต่โอบกอดฟากฟ้าว่างเปล่าไร้จุดหมาย...

亡者どもの声(Creature's Voice)
「──オノレラフレンツェ」…悲痛な叫びの不響和音(Harmony)
尽きせぬ渇望(Un Satisfied)
「──ニクキラフレンツェ」…呪怨の焔は燃ゆる
Creature's Voice
"-- onore Rafrenze"... hitsuu na sakebi no Harmony
Un Satisfied
"-- nikuki Rafrenze"... juon no honoo wa moyuru
สุ้มเสียงจากเหล่าผู้วายชนม์
"-- ขอสาปแช่งแก ราเฟรนเซ่"... เสียงกู่ร้องสอดประสานอันน่าเวทนา
ยังคงไม่พึงพอใจ
"-- ราเฟรนเซ่... แกมันน่าเกลียดชังเหลือเกิน"... เพลิงแห่งความเคียดแค้นที่ลุกโชติช่วง

儚い幻想と知りながら　生者は彼岸に楽園を求め
死者もまた　還れざる彼岸に楽園を求める
彼らを別つ流れ　深く冷たい冥府の川
乙女の流す涙は　永遠に尽きることなく
唯…嘆きの川の水嵩を増すばかり…
hakanai gensou to shirinagara seija wa higan ni rakuen wo motome
shisha mo mata kaerezaru higan ni rakuen wo motome
karera wo betsu nagare fukaku tsumetai meifu no kawa
otome no nagasu namida wa eien ni tsukirukoto naku
tada... nageki no kawa no mizukasa wo subakari....
แม้จะรู้ว่าเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาชั่ววูบ เหล่าคนเป็นก็ยังคงเฝ้าฝันถึงสรวงสวรรค์ที่อีกฟากฝั่ง
ผู้วายชนม์ก็เช่นกัน ได้แต่ไขว่คว้าหาสรวงสวรรค์ ณ ฟากฝั่งที่ไม่สามารถย้อนกลับไปได้
จุดที่แบ่งกั้นพวกเขาออกจากกัน มีแม่น้ำแห่งโลกหลังความตายอันลึกล้ำเหน็บหนาวไหลผ่าน
หยาดน้ำตาที่ไหลรินของหญิงสาวนั้น จะไม่มีวันแห้งเหือดหมดไปชั่วนิรันดร์
หากแต่มันได้เพิ่มระดับน้ำในสายธารแห่งอาลัยให้สูงยิ่งขึ้น...

──少女を悪夢から呼び醒ます　美しき竪琴の調べ
哀しい瞳をした弾き手　麗しきその青年の名は……
-- shoujo wo akumukara yobisamasu utsukushiki tategoto no shirabe
kanashii me wo shita hikite uruwashiki sono seinen no na wa...
-- เสียงพิณแสนไพเราะได้ปลุกเด็กสาวให้ลืมตาตื่นจากฝันร้าย
ผู้บรรเลงบทเพลงนั้นคือหนุ่มรูปงามเจ้าของแววตาอันเศร้าสร้อย นามของเขาคือ...

「ラフレンツェや　忘れてはいけないよ…
お前は冥府に巣喰う亡者どもの手から...この世界を守る為の最後の門の番人…
純潔の結界を破らせてはいけないよ…」
"Rafrenze ya wasurete wa ikenai yo...
omae wa meifu ni sukuu moujadomo no te kara... kono sekai wo mamoru tame no saigo no yomi no bannin...
junketsu no kekkai wo yaburasete wa ikenai yo..."
"ราเฟรนเซ่... อย่าได้ลืมซะล่ะ...
เจ้าคือผู้คุ้มกันคนสุดท้าย ผู้จะช่วยคุ้มครองประตูที่ป้องกันโลกนี้ให้พ้นจากเงื้อมมือของเหล่าผู้ตายที่อาศัยอยู่อีกฟากโลก...
เจ้าจะต้องไม่ทำลายเขตแดนบริสุทธิ์แห่งนี้เด็ดขาด..."

祖母が居なくなって　唇を閉ざした
吹き抜ける風　寂しさ孤独と知った
彼が訪れて　唇を開いた
嬉しくなって　誓いも忘れていった…
sobo ga inakunatte kuchibiru wo tozashita
fukinukeru kaze sabishisa kodoku to shitta
kare ga otozurete kuchibiru wo hiraita
ureshikunatte chikai mo wasureteitta...
ยามที่หญิงชราไม่อยู่อีกต่อไป ริมฝีปากของเธอก็ได้ปิดลง
เมื่อสายลมพัดผ่าน เธอก็ได้รู้จักกับความโดดเดี่ยว
ทันทีที่เขาผ่านมา ริมฝีปากของเธอก็เปิดออกอีกครั้ง
ความดีใจทำให้ลืมทุกอย่างสิ้น แม้กระทั่งคำสัตย์ที่เธอได้ให้ไว้...

──それは
手と手が触れ合った　瞬間の魔法
高鳴る鼓動　小さな銀鈴(ベル)を鳴らす
瞳と瞳見つめ合った　瞬間の魔法
禁断の焔　少女は恋を知った…
-- sore wa
te to te ga fureatta shunkan no mahou
takanaru kodou chiisana Bell wo narasu
me to me mitsumeatta shunkan no mahou
kindan no honoo shoujo wa koi wo shitta...
-- มันคือ
มนต์สะกดชั่วพริบตา ยามมือสัมผัสมือ
จังหวะหัวใจเต้นระรัว ลั่นระฆังเงินให้ส่งเสียงกังวาน
ราวต้องมนต์ชั่วเสี้ยวเวลา ยามที่ตาสบตา
เปลวเพลิงต้องห้าม... ในที่สุดสาวน้อยก็เข้าใจความรักในตอนนั้นเอง...

一つ奪えば十が欲しくなり　十を奪えば百が欲しくなる
その焔は彼の全てを　灼き尽くすまで消えはしない…
hitotsu ubaeba juu ga hoshikunari juu wo ubaeba hyaku ga hoshikunaru
sono honoo wa kare no subete wo yakitsukusu made kie wa shinai...
เมื่อช่วงชิงได้หนึ่งเธอก็จะต้องการอีกสิบ เมื่อช่วงชิงได้สิบเธอจะปรารถนาอีกเป็นร้อย
เพลิงนั้นไม่มีวันดับลงจนกว่าทุกสิ่งในตัวเขาจะถูกเผาผลาญจนหมดสิ้น...

「ラフレンツェや…忘れてはいけないよ…」
"Rafrenze ya... wasurete wa ikenai yo..."
"ราเฟรนเซ่... เจ้าอย่าได้ลืมซะล่ะ..."

愛欲に咽ぶラフレンツェ　純潔の花を散らして
愛憎も知らぬラフレンツェ　漆黒の焔を抱いて
彼は手探りで闇に繋がれた　獣の檻を外して
少女の胎内(なか)に繋がれた　冥府の底へ堕りてゆく……
aiyoku ni musebu Rafrenze junketsu no hana wo chirashite
aijou mo shiranu Rafrenze shikkoku no honoo wo daite
kare wa tesaguri de yami ni tsunagareta kemono no ori wo hazushite
shoujo no naka ni tsunagareta meifu no soko e oriteyuku......
ราเฟรนเซ่ผู้เปี่ยมล้นด้วยตัณหา ทลายบุปผาแห่งพรหมจารีไม่เหลือชิ้นดี
ราเฟรนเซ่ผู้ไม่รู้จักทั้งรักและชัง โอบกอดเปลวเพลิงดำมืดไว้ในอ้อมแขน
ด้วยมือคู่นั้น ช่วยปลดปล่อยเขาให้หลุดออกจากกรงสัตว์ร้ายที่เชื่อมต่อกับความมืด
และร่วงหล่นลงสู่ก้นบึ้งแห่งโลกหลังความตายอันเชื่อมโยงกับส่วนลึกของเธอ...

──近づいて来る足音
やがて彼(Orpheus)が乙女(Eurydice)の手を引いて　暗闇の階段を駆け上って来る
けれど少女は裏切りの代償として　残酷な呪いを歌った
嗚呼…もう直ぐ彼は…彼は振り返ってしまうだろう──
-- chikazuitekuru ashioto
yagate Orpheus ga Eurydice no te wo hiite kurayami no kaidan wo kakenobottekuru
keredo shoujo wa uragiri no daishoutoshite zankoku na noroi wo utatte
aa... mousugu kare wa... kare wa furikaetteshimaudarou --
-- เสียงฝีเท้าค่อยๆเคลื่อนใกล้เข้ามา
และแล้ว ออร์ฟิอุสก็จับมือของยูรีดิสและเดินขึ้นบันไดอันมืดมิดไปด้วยกัน
ทว่าเป็นการตอบแทนที่ได้ถูกทรยศ เธอได้เอื้อนเอ่ยคำสาปแสนโหดร้ายเอาไว้
อา... ไม่นานหรอก... อีกไม่นานเขาต้องหันกลับมาแน่ --

魔女がラフレンツェを生んだのか…
ラフレンツェが魔女を生んだのか…
物語はページの外側に…
majo ga Rafrenze wo unda no ka...
Rafrenze ga majo wo unda no ka...
monogatari wa PEEJI(Page) no sotogawa ni...
แม่มดเป็นผู้ให้กำเนิดราเฟรนเซ่
หรือว่าราเฟรนเซ่เป็นผู้ให้กำเนิดแม่มดกันแน่...?
เรื่องราวเหล่านั้นหลับใหลอยู่นอกหน้าหนังสือเล่มนี้...

斯くして…楽園の扉は開かれた…
kakushite... rakuen no tobira wa hiragareta...
ด้วยเหตุนี้... ประตูสู่สรวงสวรรค์ก็ได้ถูกเปิดออก...

====================================================

ตรงส่วนท้ายนี้เป็นคลิปคอนเสิร์ตเพลงนี้นะฮะ เนื่องจากเจ้าของบล็อคไม่มีความอดทนพอจะริปแล้วอัพโหลดแจกได้ เลยขอขโมยลิ้งค์จากตูบมาแปะซะเลย เชิญชมได้เลยงับ (คำเตือน หน้ากากและฟันหลอน...)

ถ้าหน้าวิดีโอไม่ขึ้นคลิ๊กเลยฮะ